Uzun süredir kişisel bir şeyler paylaşmıyordum ama bunları yazmalıyım, sevincimi paylaşmalıyım…
Kişinin arkadaşlarını, dostlarını kendisinin seçmesi ne olağanüstü bir şey. Seçme şansı güzel bir şey esasen… İlla kötü akrabalarımız vardır birçoğumuzun değil mi? Hatta aile içinde dahi kötü diye tabir edebileceğimiz kişiler vardır. Akraba ya da ailemizi seçme gibi bir şansımız da yoktur bilindiği gibi. Hani bazende konusu geçer ya “Ne yapacaksın, ailen/akraban onlar senin seçme şansın yok ki. Çekeceksin böyle işte” diye. Ama ya arkadaşlarımızı, ya çevremizde ki dostlarımızı seçme güzelliği ve istemediğimiz kişiyi yanımıza yaklaştırmama şansımızın olması söylediğim gibi olağanüstü değil mi?
Hayatımdaki insanları seviyorum…. Çok fazla arkadaş edinip de işin bokunu çıkarma taraftarı değilim, olmadım da… Az ve öz’dür benim arkadaşlarım. Kimileri vardır 20 yıldır tanıdığım, çok sık görüşmesek bile hiç kopmadığım ve asla kopmayacak olduklarım. Kimileri vardır daha yakın zamanlarda tanıdığım ve inandıklarım. İşte budur dememi sağlayacak güzel yanlarını gördüğüm.
Kimileri de vardır kiiiiii…… Ahhh nasıl anlatsam o kimilerini bilemiyorum. Onlar var ya, onlar, hayatıma neşe katan, heyecan katan, mutluluk katan… Eğlendiğim, güldüğüm, sevdiğim, sevildiğim, hüznü ve neşeyi paylaştığım, güvendiğim… Arkadaşlarım dediğim, inandığım… Gün içinde seslerini duymazsam meraklandığım. Yani güzel kelimelerin tümü yetersiz kalır “Onlar” için… Onlar… Onlar…
Bir de öyle benziyoruz ki onlarla birbirimize… Hislerimiz, güldüklerimiz ve üzüldüklerimiz dahi o kadar aynı ki. Bu yüzden çok seviyoruz sanırım birbirimizi…
Hayatta hiç bir şey tesadüf değildir bana göre. Yaşayacaklarımız önceden planlıdır diye düşünürüm. İşte onlarda hayatımın parçasıymış ki zaten benim. Bir şekilde tanışacak, buluşacakmışız işte. Tanıştık, buluştuk, kaynaştık…. O günden beridir aynı heyecan ve birbirimizi bulmuş olmanın güzel mutluluğunu yaşıyoruz…. Ne güzel… Ne güzel… Mutluyum işte…
Sanal ortamı gerçeğe taşıyan kişileriz biz… Sanalı gerçeğe çevirmeyi başaran kişileriz biz….
Mesela sevgili kızım ve beni “dünyalar tatlısı” şeker bir kız ve “güzeller güzeli” bir anne hafta sonu evlerine kalmaya davet ettiler…. Ne sevindik. Geçireceğimiz güzel vakit bizleri inanılmaz mutlu ediyor daha şimdiden. 2 Anne lak lak lak sohbet edecek, 2 canavar kız çocuğu mutlu ve keyifli oyunlar oynayacak… Evet yaa, Karoshi ve tatlı kızından bahsediyorum…. Çok seviyoruz ailecek biz onları, bir araya gelince düşman çatlatacak cinsten güzel geçiyor vakit…
Meselaaaaa bir de bayram tatilinde uzaklardan İdea’cık gelecek… Öyle heyecanlı ve mutluyum(z) ki tarifi mümkün değil… Çok özledim(k) onu, çokkkk… Bıcır, bıcır yaa. Gerçi Alara ile yaramazlık yapıyorlar geldiklerinde ama ne yapalım, katlanacağız bir kaç gün artık. Ufff, şu bayram tatili gelsin bir an önce…. Bu arada şimdi fark ettim. Normalde bayramları hiç sevmem, üstüne üstlük bir de nefret ederim. Ama ben şimdi resmen gün sayıyorum :S Çok şaşırdım gerçekten fark edince. Hey allahım yaaa, İdea, sen daha neleri sevdireceksin bana bilemiyorum?
Yani böyle işte. Şu yazıyı yazarken bile o kadar çok duygusallaştım ki anlatamam. Hayatımdaki insanları ben çokkkk seviyorum… İyi ki var onlar… İyi ki… İyi ki… İyi ki…
Hayatınızda hep güzel insanlar olsun, olur mu?
Haydi Kalın Sağlıcakla…
